Tuesday, November 15, 2005

Net aan Zet


Vanaf nu zit ik weer op netaanzet.net!
Na mijn toetsweek vindt de echte opening plaats... en dat is op vrijdag.

Monday, November 14, 2005

Studie

Mijn boeken vatten bijna vlam toen ik ze ontsteeg...

Groeten van de studieraket

Friday, November 11, 2005

Het ABC-tje

Het model van lagen van de persoonlijkheid doet me denken aan een leraar van de Rietveld (ik deed daar toen ik in de 6e zat de introductiecursus) die zei dat je de menselijke identiteit als een ui kon zien. Dat beeld van die ui sloeg bij mij in als een bom. Hij zei dat als je de ui ging pellen, de woning van de mens een heel belangrijke laag bleek te zijn, heel dicht bij de kern van de ui. Daarom was het heel onprettig om in de Bijlmer te wonen, waar de huizen alleen waren gebouwd naar regels om brandbaarheid te voorkomen enz. Het menselijke en persoonlijke ontbrak eraan. Alle huizen waren hetzelfde en mensen werden ongelukkig. In een identiteitscrisis vanwege je huis! Ik kan me dat wel voorstellen, want ik zorg altijd wel dat ik mezelf met mijn eigen identiteit omring. Zodra ik mijn kamer binnenstap valt alles op zijn plaats, omdat ik daar mijn eigen humor, idealen en wensen al gelijk in het behang weerspiegeld zie.
Ik ben echt ontzettend van uien gaan houden.

Swingende lantarenpaal

Al vanaf begin september heb ik een swingende lantarenpaal voor mijn raam. Eerst dacht ik dat mensen i.p.v. aan te bellen, mijn aandacht wilden trekken door met de lantarenpaal naar me te zwaaien. Tot aan vandaag zat ik met het mysterie van de lantarenpaal in mijn hoofd, dat ik nog op wou lossen, door er zelf tegen te gaan duwen om te kijken hoe stevig de lantaren eigenlijk in zijn schoenen staat. Omdat ik net geen zicht heb op zijn schoenen, vanwege de uitbouw van de onderburen (die mij veel eerder toekwam), bleef ik me afvragen hoe hard hij van onderen aan het swingen was en of er toch niet iemand bij betrokken was.
Pas vandaag drong de vraag over de lantarenpaal ├ęcht door tot mijn bewustzijn. Twee maanden bleef hij in dromenland hangen, maar nu kwam er logica aan te pas en ik dacht: het is de wind!

Wednesday, November 09, 2005

Wat spookt mijn broertje zoal uit?

Een paar dagen geleden in mijn mailbox:
"Online op de dijk"
Vandaag:
"Online in het bos"

Met een laptop tapt hij draadloze netwerken in de buurt af.

Tuesday, November 08, 2005

Aaaaaaah!



Ik hou het niet meer! Netaanzet.net moet terug op internet! Ik mis mijn online huisje/persoonlijkheid zo!

Dit plaatje (getekend in de Pyrenee├źn die nog steeds in mijn herinnering steeds mooier worden) drukt de gezelligheid uit die ik op de nieuwe netaanzet wil hebben.

Net is zeker aan zet en dat moet bekend worden. Ik ben alweer aan een nieuwe studie begonnen, want kunstgeschiedenis was het toch niet. Af en toe word ik wakker met een gevoel dat er iets moet veranderen, dat doe ik dan meteen en het blijkt ook altijd juist.
Ik heb gemerkt dat ik relaties tussen mensen belangrijker vind dan hoe mensen zich individueel uiten. Ik neig naar allebei: communicatie en me terugtrekken en (verf)uitspattingen op papier zetten. Ik verlangde ernaar om wat ik in mijn eentje maakte voor iedereen begrijpelijk te maakte. Het was een groot verdriet dat zelfs mijn moeder het niet altijd begreep! Ook dacht ik dat kunst het intiemste en meest unieke was wat iemand van zichzelf kon laten zien. Maar misschien is het alleen het laatste. En dat unieke sluit juist de verbindtenis met anderen haast weer uit.
Ik snapte dat als ik mensen wou begrijpen d.m.v. kunst, ik mezelf wel een vreemd doel had gesteld. Ik sluit ook geen vriendschap met personages uit boeken of films, als je begrijpt wat ik bedoel. Daarom heb ik mijn twee interesses (communicatie & kunst) nu maar eens los gekoppeld en ben me op het eerste gaan richten.
Maar netaanzet.net zal vooral iets persoonlijks blijven. Daar probeer ik mezelf neer te zetten, zoekend naar eigenheid, naar contact en naar een evenwicht.

Thursday, October 27, 2005

La Torre di Pisa

Sunday, October 23, 2005

Robotstation in space!


Soms zou ik de 'band' met mijn eigen tekeningen willen begrijpen.

Ik blijf door deze gafascineerd, door...
... het idee een heel groot hoofd als woonplaats in de ruimte te hebben (stel je voor dat je 1000x in de opening van het oor zou passen).
... het grote, observerende oog met een paar facetjes erin (verwijzing naar een insect :-)) die elk voor zich enorme kamers vormen met enorme beeldschermen en mensen die de waarnemingen analyseren.
... een gezicht met leuke versiersels en allerlei supersonische functies die van binnenaf bestuurd kunnen worden. Stel je voor dat de rondjes discolampen worden en uit de oren muziek klinkt (alleen als de kust veilig is natuurlijk!).

M.a.w. is dit hoe ik mijn eigen lichaam zou willen zien en besturen?